Page content

article content

Je eigen (on)vermogen

Eigen_on-vermogen

We spreken het vaak niet hardop uit, de verwijten die we naar anderen of onszelf hebben. Ze gaan sowieso vaak samen, want wat je van een ander niet accepteert accepteer je ook niet van jezelf.  Waar groei is, worden fouten gemaakt, ofwel als je je wilt ontwikkelen op persoonlijk vlak of op het gebied van werk, is het onvermijdelijk dat je fouten maakt in het leven. Van kinderen accepteren we het dat ze fouten maken . Dit hoort bij de groei van kinderen. Maar als we volwassen zijn moeten we de meeste dingen toch gewoon kunnen? Tenminste dat denken we.

Dit geldt misschien niet voor jou, maar ik kom regelmatig mensen tegen die niet kunnen kiezen (daar wakker van liggen of maar blijven wikken en wegen) of maar liever blijven doen wat ze altijd al deden, omdat iets nieuws een grote drempel  opwerpt. Niet gelukkig blijven bij het oude en vertrouwde heeft dan meer de voorkeur dan het nieuwe, onbekende. Anderszijds zijn er ook mensen die zeggen,  “ik wil dat boek schrijven”, of “ik heb een fantastisch idee voor een nieuwe business”, maar iets weerhoudt mij ervan, maar ik weet niet wat. Alle ideeën zijn er, de wilskracht en de toewijding is er ook, maar toch lukt het niet. Wat is dat toch? Want op die manier haal je niet alles uit jezelf en het leven wat er in zit en dat is jammer (voor jezelf, maar ook voor anderen).

Hoe komt het toch dat je van iets weerhouden wordt, wat je zo graag wilt? Want als ik ze erover hoor praten ontstaat er een twinkeling in hun ogen, het verlangen zit dus heel diep. Waarom durf je de stap voor iets nieuws niet te zetten? Dit heeft meestal  te maken met een angst om fouten te maken. We zijn een product uit ons verleden en in de jonge jaren is er een gevoel ontstaan van: “ik mag geen fouten maken”. Als die angst zich in jouw systeem heeft opgeslagen, is het logisch dat het moeilijk is om dingen te doen die nieuw zijn? Die twinkeling in de ogen, die passie om iets nieuws te beginnen is dus blijkbaar niet genoeg om de stap te zetten. De angst overwint het in dit geval.

Bewust worden, dat je jezelf weerhoudt (tja, want je bent er toch altijd zelf bij) is een eerste stap. Jezelf een vriendelijk maar overtuigend duwtje in de rug geven helpt ook. Een valkuil is ook om al bij stap 5 te zijn, terwijl stap 1 nog genomen moet worden. Zo hoorde ik iemand zeggen: “wie zit er nu op mijn boek te wachten, er liggen er al zoveel in de winkel”. Dan zie je al beren op de weg, nog voordat je begonnen bent. Kijk wat je eerste stap kan zijn en hoe dat is. Is het leuk, geniet je ervan? Dan ben je op de goede weg. Of anderen er ook van zullen genieten komt later wel (of niet).

Welke stappen moet je zetten om van onvermogen naar vermogen te gaan?

  1. Los je angst om fouten te maken op (bijv. met intrapersoonlijke communicatie= communicatie met je innerlijk)
  2. Stop ermee de schuld buiten jezelf te leggen. Accepteer je eigen verantwoordelijkheid.
  3. Kijk welke stap (of stapje) je NU kunt zetten en geniet daarvan (laat alle “beren” even thuis)
  4. Geef jezelf vriendelijk maar dringend een duwtje in de rug en wees blij en dankbaar dat het gelukt is, zodat je stap 2 en volgende stappen kunt zetten.

Meer weten over intrapersoonlijke communicatie?

Zie ook informatie & mijn filmpje op www.evelienbrand.nl

Of mail (contact@evelienbrand.nl),  chat (via www.evelienbrand.nl) of bel of app (06-48057472)

 

Comment Section

0 reacties op “Je eigen (on)vermogen

Plaats een reactie


*