Page content

article content

Je wilt wel veranderen, maar je kunt niet. Herkenbaar?

Yes you can

Wat houd je tegen?

In mijn praktijk krijg ik regelmatig mensen die wel anders willen, maar gewoonweg niet anders kunnen. Mensen doen dingen waardoor ze in de problemen komen of laten de dingen op zijn beloop die gedaan hadden moeten worden, wat tot stress leidt. Veel van de dingen die we graag willen doen, doen we ook, al is het soms met wat aanmoediging van onszelf of omgeving. Zo heb je veel mensen die tot uitersten gaan in sport, dans of werk. De pijn die daar soms bij komt kijken, denk aan een balletdanser die dagelijks lichamelijke pijn moet doorstaan, de bergbeklimmer die afziet en zijn vingers ziet bevriezen, zet toch door om zijn doel te bereiken. Maar er zijn ook mensen die dat niet kunnen, terwijl de motivatie om het te gaan doen er wel degelijk is. Hoe kan dat?

Perfectionisme/ controlebehoefte levert stress op

Ook op het gebied van perfectionisme zie je dat. Het verschil tussen een perfectionist en iemand die veel uren maakt uit inspiratie is dat de tweede persoon aan het eind van de dag nog energie over heeft en de perfectionist zich leeggezogen voelt. Iets goed tot zeer goed willen doen is iets anders dan een perfectionist zijn. Een perfectionist zit zichzelf in de weg, is niet, niet snel of nooit tevreden. Heeft erkenning van een ander nodig, voordat hij zelf tevreden kan zijn. Een perfectionist gaat regelmatig over zijn grenzen heen, waardoor er ook lichamelijke klachten kunnen ontstaan. Controlebehoefte is de andere kant van de medaille. Mensen die controle willen hebben en houden, kunnen niet scheiden waar hun verantwoordelijkheden liggen en ophouden. Het vasthouden aan iets of naar je toe trekken van bijvoorbeeld werk omdat je gewoonweg niet lijkt te kunnen delegeren. Het uit handen geven leidt tot stress of een gevoel van onbehagen en daarom doet de persoon het liever zelf. Beide gevallen leiden tot stress omdat deze mensen niet ontspannen met de situatie om kunnen gaan. Perfectionisme en controlebehoefte houden je uit je slaap, leiden tot stress en worden daarom als een probleem ervaren. Mensen kunnen vaak heel goed benoemen dat ze perfectionistisch zijn, soms wordt het met een soort trots verteld. Het zijn immers vaak mensen die hard werken (voor hun baas). Maar overspannenheid of burn-out ligt ook op de loer. En als de lichamelijke klachten zich aandienen, is het vaak al te laat. Want door steeds je eigen grenzen over te gaan, pleeg je “roofbouw” op je lichaam en raakt je lichaam vermoeid en uit evenwicht.

Apathie

Apathie is misschien een groot woord, maar mensen die iets willen, maar het niet doen, kom ik regelmatig tegen. Mensen die een boek willen schrijven, weten dat ze het kunnen, hebben de titel al klaar liggen en gaan toch niet aan de gang. Of mensen die gewoonweg het gevoel hebben dat er meer in zit (artistiek of qua werk) en uitstelgedrag vertonen. Elk mens heeft wel dingen die hij leuk of minder leuk vindt. Ook hier is het weer de vraag: heb je er last van?  Pas als je er last van hebt, ben je je bewust van je beperking en kun je het veranderen. Zeker in deze tijd waarin ZZP’ers en werknemers druk ervaren om een boterham te verdienen, hoor ik van mensen dat ze hun uitstelgedrag als blokkade ervaren. Waarom doe ik het nu niet? Waarom stel ik het steeds weer uit? Aan het einde van de dag  baal ik dat ik het weer niet gedaan heb. Ik wil het echt. Wat weerhoudt mij nou toch? Zijn veel gehoorde woorden.

Oorzaak gelegen in het verleden

Wij vinden het heel normaal dat kinderen fouten mogen maken. We zeggen vaak tegen kinderen: “van je fouten leer je”. Maar op de een of andere manier ligt dat bij volwassenen anders (hoewel je het bij kinderen ook al ziet ontstaan). En als een kind iets doet of niet doet, wat anders kan, dan vinden we dat dat bij het leerproces hoort en accepteren we het. Maar de kern van het probleem ontstaat vaak al bij jonge kinderen (onder de vijf jaar). Een voorbeeld, als een jong kind met al zijn enthousiasme zijn moeder gaat helpen in de keuken, maar er ontstaat een gevaarlijke situatie bij het fornuis, waardoor de moeder het kind wegtrekt en er ook nog het nodige geluid bij maakt (tot schrik van het kind), dan kan dat voor het kind een traumatische ervaring zijn. Een kind heeft tenslotte nog niet het relativeringsvermogen dat wij volwassenen hebben. Het kind trekt de conclusie: “ik heb een fout gemaakt”, “het is heel erg om fouten te maken”. Dit gegeven wordt opgeslagen bij al je herinneringen, bij alles wat je geleerd hebt. In je herinneringen ligt bijvoorbeeld ook opgeslagen hoe je moet fietsen (als je het eenmaal kunt, hoef je niet meer na te denken), maar er liggen ook angsten opgeslagen. En dit wordt elke keer ‘getriggerd’ als zich een soortgelijke situatie voordoet, waardoor iemand ander gedrag laat zien dan hij zou willen en steeds weer tegen hetzelfde probleem aanloopt.

Is er een oplossing?

Alleen met je ratio zijn bovengenoemde problemen moeilijk op te lossen, al heb je je ratio wel nodig om te ervaren welk gedrag je nu precies vertoont en wat je belemmert in je leven. Wat nodig is voor een blijvend resultaat is het probleem bij de kern aan te pakken. Dit doe je door intrapersoonlijke communicatie (communicatie met je innerlijk) toe te passen. Je laat als het ware je rugzak met ballast achter, waardoor je meer jezelf kunt zijn en een onafhankelijker, blijer en vrijer leven kunt leiden. De praktijk leert dat hier maximaal vijf sessies voor nodig zijn (intake + vier werksessies met oefeningen). Ik word altijd weer heel blij als ik het verschil hoor en zie bij mensen. Kortom een unieke methode met een snel, effectief en blijvend resultaat.

Meer weten?

Bel of mail geheel vrijblijvend en kijk op mijn website (zie filmpjes voor meer uitleg):
www.evelienbrand.nl
info@evelienbrand.nl
telefoon Evelien: 06-48057472

Comment Section

0 reacties op “Je wilt wel veranderen, maar je kunt niet. Herkenbaar?

Plaats een reactie


*