Page content

article content

Met de mond vol tanden staan

Met de mond vol tanden staan Een man met een drukke baan en dito gezin kwam in mijn praktijk omdat hij het moeilijk vond om in gezelschap op mensen af te stappen. In een één-op-éénsituatie ging dit prima, maar zodra de groep groter werd, had hij moeite om aan het gesprek deel te nemen en stond hij met zijn mond vol tanden. Ook vond hij het moeilijk om tijdens een vergadering zijn mond open te doen. En in de thuissituatie kreeg hij regelmatig te horen dat hij stil en teruggetrokken was.

Hoewel hij baalde van zijn eigen houding en gedrag, lukte het hem niet om dit te veranderen. Ik vroeg de man: ‘Waar ben je bang voor?’ Na even doorvragen werd duidelijk dat hij bang was om afgewezen te worden. In ieder geval ervoer (door de ballast uit het verleden) een dieper deel van hem deze angst. Accepteer jij jezelf wel zoals je bent en mag je fouten maken van jezelf, vroeg ik hem. Dit bleek niet het geval te zijn, hij keurde zijn eigen gedrag – en daarmee zichzelf – keer op keer af. Dit deed hij door middel van zijn interne dialoog, dus zoals hij over zichzelf dacht en sprak. “Ik vind mezelf en wat ik doe niet snel goed, ik leg de lat heel hoog”. Je kunt de lat wel hoog leggen, zolang het reëel is en je er plezier aan beleeft. Wanneer het echter nooit goed genoeg is, wijs je jezelf af en kun je gewoonweg nooit tevreden zijn over je resultaat. Hierdoor kun je nooit presteren zoals je zou willen en kom je als het ware in een negatieve spiraal terecht waarbij je jezelf in de weg zit.

Hij wilde zijn gedrag veranderen, maar dit bleek in de praktijk moeilijker dan gedacht. In ieder geval lukte het niet om zijn gedrag (blijvend) te veranderen. Dit klopt ook wel, want gedrag is heel moeilijk blijvend te veranderen. Veel van ons gedrag wordt veroorzaakt door oude ballast uit het verleden. Die informatie van vroeger heeft zich in ons systeem genesteld en is de oorzaak van het gedrag. We worden als het ware steeds getriggerd als zich een situatie voordoet die op een situatie uit het verleden lijkt. Ik kom mensen tegen die erg hun best doen om de dingen anders te zeggen of anders aan te pakken, maar het gewoonweg niet kunnen.

Daarom zijn we gaan werken aan zijn innerlijke zelfbeeld (door middel van een oefening) waarbij we de afhankelijkheid (bang zijn wat anderen van je vinden of denken) omgezet hebben naar onafhankelijkheid (van je eigen kracht uitgaan, waarbij het niet uitmaakt wat anderen van jou vinden). Door deze oefening en zijn bewustwording (het besef dat hij na de oefening iets kon wat hij daarvoor niet kon) lukte het hem om op zijn werk en in een groep of vergadering naar behoren te functioneren. Maar ook als het even stil valt heeft hij daar nu geen problemen meer mee, vertelde hij mij later. Dat is ware acceptatie van jezelf en de situatie. Doordat de druk van “ik doe het niet goed”, wegviel kon deze man meer zichzelf zijn en kon hij zowel thuis als op het werk zeggen wat hij wilde zeggen. Bovendien verliep dit op een natuurlijke manier, in plaats van geforceerd zoals in het verleden. Ik ben nu veel meer mezelf en ontspannen en dat voelt goed, vertelde hij tijdens ons eindgesprek. En dat voelt goed!

Comment Section

1 reactie op “Met de mond vol tanden staan


Door Della op 22 mei 2017

An ingellitent point of view, well expressed! Thanks!

Plaats een reactie


*