arrow_drop_up arrow_drop_down

Mijn eigen pubertijd

Zelf was ik geen echte puber. Ik was meer een paardenmeisje. Slobbertrui aan en weg was ik, de hele dag paarden poetsen. Dat is hoe ik het mij herinner. Terwijl mijn broer en zus zich vooral herinneren dat ik elke dag veel stro mee naar huis nam, wat aan mij bleef kleven en ik elke dag te laat was voor het eten. Maar drinken, uitgaan en in bed hangen was er voor mijn niet bij. Toch heb ik later ook de nadelen ervaren. De pubertijd is goed om los te komen en je eigen identiteit te vormen. Dit is uiteindelijk bij mij wel gebeurd, maar pas veel later. De pubertijd heeft dus wel degelijk een functie.

Toch zijn er gradaties in gedrag “dat nog wel te doen is” en gedrag dat toch wel wat stress oplevert. Voor een vriend van mij was zijn eigen gedrag als puber een reden om nooit kinderen te krijgen. Tot op de dag van vandaag heeft hij deze “belofte” waargemaakt. Ook een klant van mij tobde met het gedrag van zijn kinderen: “de sfeer wordt er niet beter op”. Je moet er wel mee ‘dealen’, want het is niet als een nieuwe baan die je neemt of een nieuwe relatie die je begint. Nee, je bent en blijft met elkaar verbonden, dus je kunt er maar beter het beste van maken.

Door schade en schande wijs geworden

Zelf ben ik met mijn kinderen (dochters van 16 en 14 en zoon van 14) met vallen en opstaan wijzer geworden.  Graag deel ik wat van mijn inzichten (voor het gemak in de hij-vorm geschreven):

  1. Maak afspraken (niet teveel). Ik hoef zelf niet te weten waar mijn kinderen zijn, maar wil wel dat ze bereikbaar zijn. Dit herhaal ik regelmatig, want vanzelf gaat het niet. Ik benadruk dan dat ik van hem houd en dat ik wil weten waar hij is.
  2. Leg niet op alle slakken zout. Ik laat de troep lange tijd voor wat het is (vinden ze mij evengoed een zeur 😊) tot het opruimmoment gekomen is. Ik kies dus duidelijk waar ik wel en niet “een punt” van maak.
  3. Bouw een band op door 1-op-1 dingen met ze te doen. Regelmatig doe ik wat samen met een van mijn kinderen, dan hoor ik dingen die ik anders niet hoor en lachen we samen. Een sterke band helpt je in moeilijke situaties. Je hebt als het ware ‘credits’ opgebouwd. Humor helpt sowieso en het relativeert enorm.
  4. Verdiep je in pubers. Ik was laatst bij een lezing van Aletta Smits. Erg grappig wat ze allemaal vertelde over pubers en zo herkenbaar. Zo’n lezing helpt mij om te zien dat het bij andere gezinnen ook zo gaat en dat het er tot op zekere hoogte bij hoort.
  5. Geef je kind vertrouwen en grenzen. Persoonlijk vind ik het heerlijk om te zien hoe mijn kinderen zich ontwikkelen en hun grenzen verleggen. Mijn zoon vloog al op zijn 12e in zijn eentje naar Engeland. Thuis is hij alles kwijt, maar in een vreemd land moest hij het toch zelf doen. En natuurlijk lukte dat!
  6. Zorg goed voor jezelf. Doe dingen die je leuk vindt en zorg dat er balans in je leven is. Dit kan je doen door te sporten, te mediteren, de natuur op te zoeken of iets anders leuks te doen.
  7. Erken dat je het niet altijd alleen hoeft te doen. Ik heb in een desperate bui weleens de opvoedtelefoon gebeld. Om vervolgens te horen dat ik het wel goed deed (terwijl ik op dat moment liever een afspraak had gemaakt). En het klopte ook, het ging ook snel weer beter. Maar even praten met iemand was erg fijn.
  8. De telefoon of wifi is een veel gehoorde klacht van ouders. Met mate is niet erg, maar dat is nu juist het probleem. Soms komt de school zelfs in het gedrang en gaan de cijfers omlaag doordat de telefoon voor teveel afleiding zorgt. Afspraken zijn moeilijk te maken, dat bleek ook bij ons thuis. Inmiddels hebben wij “gescheiden wifi-netwerken”, waarbij wij per computer kunnen bepalen welk apparaat wel of geen wifi heeft. In het begin leek dit averechts te werken, maar inmiddels is het geaccepteerd. Door de week slaat hun wifi om 21.30 uur uit. Uitzonderingen daargelaten.
  9. Neem het niet te persoonlijk. Soms gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar rustig blijven helpt goed. Even uit de situatie stappen helpt, waardoor je er “met een afstand” naar kunt kijken. Door er bewust mee bezig te zijn, lukt mij dit steeds beter. Ik maak mij gewoon minder druk en weet dat het toch wel weer goed komt.
  10. Wees mild voor jezelf als het even niet lukt. We zijn allemaal mensen en soms lukt het even niet om aardig of geduldig te blijven. Tja, zo gaat dat. Zo’n situatie komt bij mij voor als mijn dochters om 23.30 uur een ruzie beginnen over spullen die de één van de ander gepakt zou hebben. Dan heb ik niet veel geduld. Dat soort dingen zoeken ze de volgende dag maar uit. Dan vinden ze mij vervelend en streng. Dat is dan maar zo, denk ik dan.

Wat als deze tips niet helpen? Soms blijken dingen te veel uit de hand gelopen te zijn. Laatst kwam iemand in mijn praktijk waarbij best veel gebeurd was tussen hem en zijn kind. Verstandelijk wist hij het wel, maar de diepere triggers (boosheid en frustratiegevoelens, vaak door gebeurtenissen uit het verleden) zorgden ervoor dat het moeilijk was om de tips in de praktijk te brengen. Toen hebben we een vergevingsoefening gedaan. Een vergevingsoefening zorgt ervoor dat wat eerder gebeurd is geneutraliseerd wordt en er weer een normale band opgebouwd kan worden. Er is maar één partij voor nodig, dus in dit geval kwam zijn zoon daar niet aan te pas. Dit heeft al vaak gewerkt voor mensen in mijn praktijk en is op verschillende mensen toe te passen. Wil je weten hoe de vergevingsoefening werkt, kijk dan naar mijn video hieronder.

Of neem contact op met Evelien Brand van BrandNewMe  (06-48057472).

Reactie plaatsen